Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α ο Μάσλοου και άλλοι ουμανιστές ψυχολόγοι όπως ο Τσαρλς Ταρτ, Τονυ Σουτεζ, Σταν Γκροφ, Κεν Ουιλμπερ έθεσαν τις βάσεις της υπερπροσωπικής ψυχολογίας ίδρυσαν την πρώτη υπερπροσωπική επιστημονική εταιρία και εκδόσαν το πρώτο επιστημονικό περιοδικό της Υπερπροσωπικής ψυχολογίας. Οι θεμελιωτές της Υπερπροσωπικής ψυχολογίας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η “εν γένει” και η ψυχολογία “εν τω συνόλω”, δεν συμπεριλαμβάνει στο γνωστικό και ερευνητικό πεδίο της σημαντικά κομμάτια της ανθρώπινης εμπειρίας όπως την πνευματικότητα. Με αυτές τις ”κινήσεις επισημοποιήσης” οι εμπειρίες υπερπροσωπικού τύπου τέθηκαν υπό έρευνα με επιστημονική μεθοδολογία και πλέον η ύπαρξη και η αξία τους δεν μπορούσαν να αγνοηθούν από την επιστημονική κοινότητα που μέχρι τοτέ θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να εξηγήσει είτε σαν σύμπτωμα ψυχοπαθολογίας είτε σαν φαντασιώσεις.

Η Υπερπροσωπική κατεύθυνση θεωρεί ότι η ανθρώπινη συνείδηση δεν περιορίζεται μόνο στις διεργασίες του εγκεφάλου και στην συνηθισμένη κατάσταση λειτουργίας του, αλλά οτι μπορεί να κάμψει τους χωροχρονικούς, φυσικούς περιορισμούς και να κινηθεί σε πολύ ευρύτερα πεδία όπως οι εναλλακτικές καταστάσεις συνείδησης, το συλλογικό ασυνείδητο, φυλετικές και περιγεννητικές αναμνήσεις, ψυχοειδή φαινόμενα κ.α.